Lizzie in My Bed
Lizzie in My Bed is een nieuwe Italiaanse darkwave- en shoegazeformatie uit Treviso, een stad in het noordoosten van Italië. De groep bestaat uit slechts twee muzikanten: zangeres Silvia Marton en multi-instrumentalist Marco Fontolan, die gitaar speelt en vrijwel alle overige instrumenten voor zijn rekening neemt. Hoewel de band pas in 2026 officieel debuteerde, beschikken beide muzikanten al over de nodige ervaring dankzij hun werk in andere Italiaanse undergroundgroepen. Zo speelden zij eerder in onder meer Kill Your Boyfriend, Cabaret Du Ciel en Kitsune. Die achtergrond is goed terug te horen in hun eigen muziek, waarin donkere rock, sfeervolle elektronica en dromerige gitaarlagen samenkomen.
De muziek van Lizzie in My Bed is moeilijk in één genre onder te brengen. De basis ligt in postpunk en darkwave, maar de groep verwerkt ook elementen uit shoegaze, synthwave en zelfs dark jazz. Daardoor ontstaat een geluid dat zowel melancholisch als modern klinkt. De gitaren zijn vaak zwaar vervormd en zweven door de nummers heen, terwijl synthesizers zorgen voor een mysterieuze en soms ijzige sfeer. De zang van Silvia Marton blijft juist rustig en dromerig, waardoor een mooi contrast ontstaat met de instrumentale achtergrond.
De band noemt zelf een breed scala aan inspiratiebronnen. Invloeden zijn onder andere The Cure, Cocteau Twins, This Mortal Coil, My Bloody Valentine, Curve, Kraftwerk, New Order en Kompromat. Daarnaast laten de muzikanten zich inspireren door de films van David Lynch en de sfeervolle filmmuziek van Angelo Badalamenti. Dat is goed hoorbaar: veel nummers voelen aan als de soundtrack van een mysterieuze film, met een dromerige en soms onheilspellende sfeer.
Voordat het debuutalbum verscheen, werkte het duo geruime tijd aan het schrijven, opnemen en perfectioneren van de muziek. Voor de opnamen schakelden zij Tommaso Mantelli in, bekend van onder meer Sick Tamburo, Teatro Degli Orrori en Captain Mantell. Hij hielp niet alleen bij de opnamen, maar ook bij de uiteindelijke mix van het album. Volgens de band was het belangrijk om een geluid te creëren dat zowel warm als ruimtelijk klinkt, waarbij gitaren, elektronica en zang goed in balans blijven.
In mei 2026 verscheen het titelloze debuutalbum Lizzie in My Bed via het gespecialiseerde gothic- en darkwavelabel Swiss Dark Nights. Het album bevat acht nummers: Wipeout, Eva Rose, Blue Screen, Mayfly, Surely, Witch On The Lips, Red Cream en het bijna negen minuten durende slotstuk Moon Echoes. Vooral de combinatie van atmosferische gitaarpartijen, subtiele elektronica en melodieuze zang zorgt ervoor dat de plaat als één geheel aanvoelt.
Als eerste kennismaking bracht de band de single Blue Screen uit, voorzien van een videoclip die werd geregisseerd door Vittorio Demarin. Kort daarna volgde ook een videoclip voor Red Cream. Deze eerste uitgaven maakten duidelijk welke richting Lizzie in My Bed op wil: donkere muziek die niet zwaar of agressief is, maar juist veel aandacht besteedt aan sfeer, emotie en melodie.
Ondanks het feit dat Lizzie in My Bed nog een jonge formatie is, heeft de groep al snel belangstelling gekregen binnen de internationale darkwave- en postpunkscene. Dat komt mede doordat Swiss Dark Nights wereldwijd bekendstaat als een label dat veel aandacht besteedt aan nieuwe gothic-, coldwave- en postpunkbands. Het debuut verscheen zowel digitaal als op cd en op een gelimiteerde transparante vinyluitgave, waardoor verzamelaars en liefhebbers van het genre meteen belangstelling toonden.
Wat Lizzie in My Bed onderscheidt van veel andere nieuwe Italiaanse bands, is de manier waarop klassieke invloeden worden gecombineerd met een eigentijdse productie. De muziek verwijst duidelijk naar de alternatieve muziek uit de jaren tachtig en negentig, maar klinkt nergens als een simpele kopie. Door postpunk, shoegaze, elektronische muziek en filmische sfeerbeelden samen te brengen, heeft het duo een herkenbare eigen stijl ontwikkeld. Daarmee lijkt Lizzie in My Bed een veelbelovende nieuwe naam binnen de Europese darkwave- en shoegazescene te zijn, waarvan de eerste stappen veel nieuwsgierigheid wekken naar toekomstige releases en liveoptredens.