From Her to Eternity is een album dat vanaf de eerste minuut duidelijk maakt dat Nick Cave & The Bad Seeds niet van plan zijn om gewone rockmuziek te maken. Dit debuut uit 1984 klinkt donker, eigenzinnig en soms zelfs ongemakkelijk. Ik hoor een band die volop experimenteert en nog niet alles helemaal onder controle heeft, maar juist daardoor veel karakter laat horen. De plaat is niet altijd gemakkelijk om te beluisteren en vraagt de nodige aandacht. Toch merk ik dat er onder de ruwe buitenkant veel goede ideeën schuilgaan. Het is een album dat vooral interessant is omdat het laat horen waar de band later naartoe zal groeien.

De muziek beweegt zich tussen postpunk, blues, gothic rock en experimentele rock. Daarbij speelt sfeer een veel grotere rol dan mooie melodieën of pakkende refreinen. De nummers bouwen vaak langzaam spanning op en kiezen regelmatig voor onverwachte wendingen. Dat maakt het album onvoorspelbaar. Soms werkt dat uitstekend, maar af en toe voelt een nummer ook wat lang of minder uitgewerkt aan. Dat hoort misschien wel bij een debuut waarop de band nog volop zoekt naar de juiste balans.

Het album opent met "Avalanche", een cover van Leonard Cohen. Ik waardeer deze uitvoering met een 7. De band geeft het nummer een veel donkerdere sfeer dan het origineel. De zware instrumenten en de intense zang van Nick Cave zorgen direct voor een beklemmende sfeer. Tegelijkertijd mis ik hier nog iets van de verfijning die de band op latere albums zou ontwikkelen. Het is een sterke opening, maar niet direct een nummer dat mij volledig meesleept.

Daarna volgt "Cabin Fever!", eveneens goed voor een 7. Hier hoor ik duidelijk hoeveel energie de band heeft. De muziek klinkt rauw en soms bijna chaotisch, maar blijft toch interessant. De spanning blijft voortdurend aanwezig en de combinatie van piano, gitaar en ritmesectie werkt goed samen. Het nummer laat horen dat de groep durft te experimenteren zonder volledig de controle te verliezen.

Met "Well of Misery" zakt het niveau voor mij iets. Mijn waardering is een 6. De donkere sfeer blijft behouden, maar het nummer weet mij minder vast te houden dan de voorgaande songs. De muzikale ideeën zijn zeker niet slecht, alleen voelt het geheel iets minder spannend. Dit is zo'n nummer waarop ik merk dat de band nog zoekende is naar een sterkere opbouw.

Het absolute hoogtepunt van het album is zonder twijfel "From Her to Eternity", dat van mij een 8 krijgt. Hier valt alles veel beter op zijn plaats. De eenvoudige pianoklanken aan het begin bouwen langzaam spanning op, waarna de muziek steeds heftiger wordt. Nick Cave vertelt zijn verhaal met veel overtuiging en weet de luisteraar volledig mee te trekken in de obsessieve sfeer van het nummer. De gitaarpartijen van Blixa Bargeld zorgen voor extra spanning en maken het geheel bijzonder intens. Ik begrijp goed waarom juist dit nummer nog altijd wordt gezien als een van de klassiekers uit het vroege werk van de band. Hier hoor ik voor het eerst echt het unieke geluid waarmee Nick Cave & The Bad Seeds later zo bekend zouden worden.

Na dit hoogtepunt volgt "Saint Huck", dat ik waardeer met een 7. Dit nummer past goed binnen de sfeer van het album. Opnieuw hoor ik de bijzondere manier waarop Nick Cave zijn teksten bijna als verhalen voordraagt. Muzikaal gebeurt er genoeg om de aandacht vast te houden, zonder dat het nummer de intensiteit van het titelnummer bereikt. Het is degelijk en sfeervol, maar mist net dat extra beetje impact.

Met "Wings Off Flies" neemt het album opnieuw wat gas terug. Mijn beoordeling is een 6.. De sfeer is opnieuw donker en mysterieus, alleen voelt de compositie iets minder sterk uitgewerkt. Dit is een van de momenten waarop ik begrijp waarom sommige luisteraars vinden dat het album niet overal hetzelfde hoge niveau haalt.

Het album sluit af met "A Box for Black Paul", dat van mij een 7 krijgt. Ik vind dit een passend einde van de plaat. De muziek is ingetogen en melancholisch, terwijl Cave opnieuw laat horen hoe goed hij verhalen kan vertellen. Het nummer sluit mooi aan bij de rest van het album en laat de luisteraar achter met dezelfde donkere sfeer waarmee alles begon.

Wat mij tijdens het luisteren vooral opvalt, is dat de kracht van From Her to Eternity niet zozeer in afzonderlijke liedjes zit, maar veel meer in de totale sfeer. Het album voelt als één lange reis door een donkere wereld vol eenzaamheid, religieuze beelden, verlangen en menselijke zwaktes. Nick Cave schrijft geen eenvoudige teksten. Zijn verhalen vragen aandacht en laten ruimte voor een eigen interpretatie. Daardoor ontdek ik bij iedere luisterbeurt weer nieuwe details.

Tegelijkertijd hoor ik duidelijk dat dit nog een eerste stap is. Niet alle nummers zijn even sterk en soms lijkt de band een idee langer uit te werken dan nodig is. Ook de productie klinkt behoorlijk ruw. Dat past goed bij de muziek, maar zorgt er wel voor dat het album minder toegankelijk is dan veel latere platen van Nick Cave & The Bad Seeds. Wie de meer melodieuze albums uit de jaren negentig kent, zal misschien moeten wennen aan de hoekige en experimentele aanpak van dit debuut.

Toch begrijp ik heel goed waarom From Her to Eternity tegenwoordig zoveel waardering krijgt. Juist doordat de band zo compromisloos zijn eigen koers kiest, klinkt de plaat ook nu nog verrassend fris. Er wordt nergens geprobeerd om een hit te schrijven of een breed publiek tevreden te stellen. Alles draait om sfeer, emotie en artistieke vrijheid. Dat maakt het album misschien minder gemakkelijk, maar ook veel interessanter.

Met mijn beoordelingen ontstaat uiteindelijk een duidelijk beeld. Vier nummers krijgen een 7, twee nummers een 6 en alleen het titelnummer stijgt daar met een 8 echt bovenuit. Dat laat zien dat ik From Her to Eternity vooral zie als een veelbelovend debuut. Het album bevat nog enkele ruwe kanten en niet ieder experiment is even geslaagd, maar de basis voor een indrukwekkende carrière is hier zonder twijfel gelegd. Ik hoor een band die durft, risico's neemt en een volledig eigen geluid ontwikkelt. Daardoor blijft From Her to Eternity een boeiende plaat die misschien niet meteen al zijn geheimen prijsgeeft, maar na meerdere luisterbeurten steeds meer kwaliteit laat horen. Het is geen volmaakt album, wel een belangrijk en karaktervol begin van een van de meest bijzondere bands uit de alternatieve rock.

WAARDERING: 6.9