Lush (08-06-2018)

Lush is het debuutalbum van Snail Mail en twee jaae na de EP habit isverrassend hoe volwassen dit debuut klinkt. Ik heb niet het idee dat ik naar een beginnende artiest luister die nog zoekende is. Het klinkt juist alsof Lindsey Jordan al precies weet welke richting ze op wil. Dat maakt meteen indruk. De basis van het album is vrij simpel. Ik hoor vooral gitaar, bas en drums, zonder veel extra lagen. Toch voelt het nergens leeg. Voor mij werkt dat juist goed. Die eenvoud zorgt ervoor dat alles direct en eerlijk klinkt. De aandacht gaat automatisch naar de melodieën en de teksten, en daar zit de echte kracht van dit album.

De gitaarpartijen geven het geheel een dromerige en licht melancholische sfeer. Het is geen harde of ruige muziek, maar eerder rustig en vloeiend. Veel nummers lopen in elkaar over, waardoor het album als één geheel voelt. Dat maakt het fijn om in één keer te luisteren. De korte intro is een rustige binnenkomer, maar daarna begint het album echt met “Pristine”. Dit is voor mij meteen één van de hoogtepunten. Het nummer heeft een sterke riff en bouwt mooi op naar een krachtig refrein. Tegelijk zit er veel emotie in. De zang klinkt kwetsbaar, maar ook zelfverzekerd. Dat contrast maakt het interessant. In de tekst hoor ik vooral onzekerheid in een relatie: de vraag of iemand je echt ziet zoals je bent.

“Speaking Terms” voelt daarna wat minder opvallend. Het is een rustiger nummer met een wat aarzelende sfeer. Voor mij gaat het over afstand tussen mensen die elkaar nog wel kennen, maar eigenlijk al uit elkaar zijn gegroeid. Met “Heat Wave” komt er weer meer kracht. Het begint rustig, maar groeit naar een steviger einde. Hier hoor ik iemand die beseft dat halve liefde niet genoeg is. Dat maakt het nummer sterker en iets zelfverzekerder.

“Stick” begint voorzichtig, maar krijgt daarna meer energie. Ik hoor hier frustratie: het gevoel vast te zitten in een relatie die niet goed is. Dat maakt het direct en herkenbaar. “Let’s Find an Out” heeft een wat afwachtende toon. Het voelt alsof ze zoekt naar een uitweg, maar nog niet precies weet hoe. Dat maakt het een twijfelachtig en menselijk nummer.

“Golden Dream” vind ik dan weer een mooi moment op het album. Vooral het refrein blijft hangen. Het nummer voelt dromerig, maar gaat eigenlijk over het verschil tussen verwachtingen en werkelijkheid. “Full Control” is een omslagpunt. Hier klinkt meer zelfvertrouwen. Het voelt alsof ze besluit om niet langer afhankelijk te zijn van iemand anders. Dat geeft het album even een andere energie.

“Deep Sea” is traag en meeslepend. Het roept een gevoel van verwarring op, alsof je verdwaalt in je eigen gedachten of gevoelens. Dat maakt het wat zwaarder, maar ook interessant. “Anytime” sluit het album af met een rustige en wat verdrietige sfeer. Het gaat over verlangen en er willen zijn voor iemand, zelfs als dat niet helemaal wederzijds is. Dat maakt het een ingetogen afsluiter.

Wat ik sterk vind aan Lush, is dat de nummers samen één verhaal vormen. Ik hoor een soort ontwikkeling: van twijfel naar frustratie en uiteindelijk naar acceptatie. Het voelt alsof je een relatie van begin tot eind meemaakt. Tegelijk gaat het ook over opgroeien en jezelf leren begrijpen. Toch is het album niet perfect. Veel nummers zitten in hetzelfde tempo en hebben een vergelijkbare sfeer. Daardoor kan het geheel soms wat vlak aanvoelen. Ik mis af en toe een echt verrassend moment of een duidelijke uitschieter.

Ook de zang is niet voor iedereen. De stem van Lindsey Jordan is rustig en soms bijna nonchalant. Ik vind dat goed passen bij de muziek, maar ik snap dat sommige luisteraars meer kracht of variatie willen horen. Wat ik wel knap vind, is dat er eigenlijk geen slechte nummers op staan. Sommige tracks zijn minder opvallend, maar ze passen allemaal binnen het geheel. Daardoor voelt het album consistent en samenhangend.

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik Lush als een eerlijk en sterk debuut. Het probeert niet te veel en blijft dicht bij zichzelf. Juist dat maakt het bijzonder. Het is geen album dat meteen overweldigt, maar wel één dat langzaam groeit. Mijn conclusie is dat dit album vooral indruk maakt door zijn eenvoud, sfeer en oprechtheid. Het laat een artiest horen met een duidelijke identiteit en veel potentie.

WAARDERING: 7,1