Deary
Deary is een jonge Britse dreampop- en shoegazeband uit Londen die de afgelopen jaren snel naam heeft gemaakt binnen de alternatieve muziekscene. De groep begon tijdens de coronaperiode rond 2020 als een duo van gitarist Ben Easton en zangeres/gitariste Rebecca “Dottie” Cockram. Later sloot drummer Harry Catchpole zich aan, waardoor Deary veranderde in een volwaardige band. Hun muziek wordt vaak omschreven als een mix van shoegaze, dreampop en triphop, met veel galmende gitaren, zachte zang en dromerige sferen.
De bandleden vonden elkaar via een gedeelde liefde voor klassieke alternatieve groepen uit de jaren tachtig en negentig. Vooral Cocteau Twins, Slowdive, My Bloody Valentine en Portishead worden vaak genoemd als invloeden. Toch probeert Deary niet simpelweg oude shoegaze na te doen. Hun muziek klinkt modern en bevat ook elektronische ritmes en atmosferische lagen die doen denken aan hedendaagse indiepop.
Hun eerste bekendheid kwam met de single “Fairground”. Dat nummer viel meteen op door de combinatie van zwevende gitaren en een bijna hypnotische sfeer. De single kreeg veel aandacht binnen de shoegazescene en werd zelfs geremixt door Saint Etienne. Volgens verschillende bronnen haalde de vinylversie zelfs de eerste plaats in de Britse vinylcharts voor singles. Daarna volgden nummers als “Beauty In All Blue Satin”, “Sleepsong”, “The Moth” en “Selene”. Vooral “The Moth” groeide uit tot een favoriet onder fans van dreampop.
In 2023 verscheen hun eerste EP met de simpele titel Deary. Die release maakte duidelijk dat de band meer was dan een nostalgisch shoegazeproject. De muziek klonk melancholisch en warm tegelijk, met een sterke nadruk op sfeer. In 2024 volgde de EP Aurelia, waarop hun geluid verder werd uitgewerkt. De productie werd verfijnder en er kwamen meer triphop-invloeden in de muziek terecht. Sommige recensenten vergeleken het geluid zelfs met een kruising tussen Cocteau Twins en Portishead.
Deary stond aanvankelijk onder contract bij het onafhankelijke label Sonic Cathedral, een label dat bekendstaat om shoegaze- en dreampopacts. Daar brachten ze hun eerste EP’s en singles uit. In 2026 maakte de band de overstap naar Bella Union, een gerenommeerd Brits indie-label dat eerder werkte met artiesten als Beach House en Fleet Foxes. Dat werd gezien als een belangrijke stap vooruit in hun carrière.
In april 2026 verscheen hun debuutalbum Birding. Volgens interviews en recensies gaat het album over thema’s als natuur, verlies, mentale gezondheid, menselijke relaties en het gevoel klein te zijn in een overweldigende wereld. De titel verwijst naar vogels en vogelspotten, iets dat als metafoor dient voor vrijheid, afstand en observatie. De muziek op Birding is iets grootser dan op de eerdere EP’s, maar behoudt wel de intieme sfeer die hun eerdere werk populair maakte.
De single “Seabird” werd gebruikt als introductie voor het album en laat goed horen waar Deary voor staat: enorme gitaarmuren, breekbare zang en een bijna filmische sfeer. Ook langere nummers zoals “Alfie” tonen dat de groep niet bang is om uitgebreid de tijd te nemen voor opbouw en emotie.
Binnen online shoegaze- en dreampopgemeenschappen heeft Deary inmiddels een sterke reputatie opgebouwd. Op Reddit en muziekfora worden ze vaak genoemd als een van de interessantste nieuwe Britse shoegazebands van dit moment. Fans prijzen vooral de emotionele sfeer, de zachte zang van Dottie Cockram en de manier waarop de groep oude shoegaze combineert met moderne productie.
Hoewel Deary nog relatief nieuw is, lijkt de band inmiddels een vaste plek te hebben binnen de moderne dreampop- en shoegazescene. Veel muziekjournalisten zien hen als een van de belangrijkste nieuwe namen binnen het genre.