Het album Cabinet of Curiosities van Jacco Gardner uit 2013 is een bijzonder debuut dat hem meteen internationaal op de kaart zette. Ik zal je stap voor stap uitleggen wat dit album zo speciaal maakt.

Allereerst de basis: het album kwam uit op 11 februari 2013 en is zijn eerste officiële studioalbum. Het werd uitgebracht via labels zoals Excelsior Recordings en het Amerikaanse Trouble in Mind. De totale speelduur is ongeveer 41 minuten en het bevat 12 nummers.

Wat meteen opvalt, is dat Gardner bijna alles zelf heeft gedaan. Hij schreef alle nummers, speelde bijna alle instrumenten en produceerde het album ook zelf. Alleen de drums werden ingespeeld door een andere muzikant, Jos van Tol. Dat geeft het album een heel persoonlijk karakter.

De stijl van het album is sterk beïnvloed door psychedelische muziek uit de jaren zestig. Je hoort invloeden van artiesten als Syd Barrett (van Pink Floyd), maar ook van barokpop en folk. Dat betekent dat de muziek vaak dromerig klinkt, met veel lagen en bijzondere instrumenten zoals klavecimbelachtige toetsen, strijkers en echo-effecten.

Wat ik bijzonder vind, is dat het album klinkt alsof het uit de jaren zestig komt, maar toch modern is opgenomen. Gardner combineert oude muziekstijlen met hedendaagse technieken. Daardoor voelt het nostalgisch, maar niet ouderwets.

De nummers op het album hebben vaak een sprookjesachtige of mysterieuze sfeer. Titels zoals The One Eyed King, Watching the Moon en The Ballad of Little Jane geven al een idee van die fantasiewereld. De teksten zijn vaak dromerig en een beetje abstract, wat goed past bij de muziek. Deze nummers laten goed zien hoe breed het album is: van korte popliedjes tot meer experimentele en sfeervolle stukken.

Een belangrijk punt is de ontvangst van het album. Cabinet of Curiosities werd erg goed ontvangen, zowel in Nederland als internationaal. Muziekbladen en websites waren enthousiast en noemden het zelfs één van de opvallendste debuutalbums van dat jaar. Sommige recensies vergeleken het met vroege Pink Floyd en noemden het een van de beste releases van 2013.

Ook commercieel deed het album het goed: het haalde een plek in de top van de Nederlandse albumcharts. Dat is best knap voor een album dat zo duidelijk buiten de mainstream valt.

Wat ik zelf sterk vind aan dit album, is de aandacht voor detail. Elk geluid lijkt zorgvuldig gekozen. Dat komt waarschijnlijk doordat Gardner een achtergrond heeft in sound design. Je hoort dat hij veel tijd heeft gestoken in het creëren van een specifieke sfeer.

Daarnaast past het album ook in een bredere trend. Rond 2013 kwam psychedelische pop weer een beetje terug, met bands als Tame Impala en Temples. Gardner sloot daar goed bij aan, maar gaf er zijn eigen draai aan door nog meer richting barok en klassieke invloeden te gaan.

Samengevat zie ik Cabinet of Curiosities als een opvallend en eigenzinnig debuut. Het is een album dat bewust teruggrijpt naar het verleden, maar toch fris klinkt. Door de combinatie van dromerige muziek, creatieve productie en persoonlijke aanpak wist Jacco Gardner meteen indruk te maken, niet alleen in Nederland maar ook daarbuiten.

Als je houdt van rustige, psychedelische muziek met een nostalgisch randje, dan is dit album echt de moeite waard om eens helemaal te luisteren.

WAARDERING: 8,7