Sommige debuutalbums laten direct horen dat een band iets bijzonders in huis heeft. Everything All the Time van Band of Horses is daar een goed voorbeeld van. Twintig jaar na de oorspronkelijke uitgave voelt dit album nog altijd fris, sfeervol en oprecht. De 20th Anniversary Edition maakt bovendien duidelijk hoeveel zorg er is besteed aan deze heruitgave. De originele plaat is opnieuw gemasterd en aangevuld met demo's, zeldzame nummers en live-opnamen uit de beginperiode. Daardoor krijg ik niet alleen een sterk debuutalbum te horen, maar ook een mooi kijkje achter de schermen van een band die nog volop in ontwikkeling is.

Wat mij direct aanspreekt, is de bijzondere sfeer die vanaf het eerste nummer wordt neergezet. Band of Horses maakt geen muziek die onmiddellijk alle aandacht opeist. De kracht zit juist in de rust. De gitaren klinken warm en ruim, de melodieën bouwen zich langzaam op en de hoge, soms breekbare zang van Ben Bridwell geeft ieder nummer een emotionele lading. Het album voelt daardoor als één geheel. Hoewel de liedjes allemaal een eigen karakter hebben, passen ze perfect bij elkaar.

De opening met The First Song is meteen een schot in de roos. Met een waardering van een 9 behoort dit voor mij tot de absolute hoogtepunten. Het nummer laat direct horen waar Band of Horses goed in is: een sterke melodie, een rustige opbouw en een sfeer die tegelijk dromerig en krachtig aanvoelt. Ook in de demoversie blijft die kwaliteit volledig overeind. Het is interessant om te horen dat de basis van het nummer al vroeg zo sterk was.

Daarna volgt Wicked Gil, dat ik beoordeel met een 7. Dit nummer spreekt iets monder tot mijn verbeeldingl. De melodie is prettig en de ontspannen sfeer zorgt ervoor dat het album mooi blijft doorstromen. Ook de demo laat horen dat het nummer vanaf het begin al duidelijk vorm had.

Our Swords krijgt eveneens een 7. Dit is een rustig en sfeervol nummer waarin vooral de combinatie van gitaren en zang goed werkt. De studioversie klinkt mooi verzorgd, terwijl de demo en de live-uitvoering juist iets losser en spontaner overkomen. Het is leuk om de verschillende uitvoeringen naast elkaar te horen. Ze laten zien dat Band of Horses ook zonder uitgebreide productie overeind blijft.

Het bekendste nummer van de plaat is natuurlijk The Funeral, dat ik een 8 geef. Veel luisteraars zien dit als het hoogtepunt van het album en dat kan ik wel begrijpen. De langzame opbouw, de indrukwekkende gitaarpartijen en de emotionele zang zorgen ervoor dat het nummer blijft hangen. Toch vind ik het mooi dat het album veel meer te bieden heeft dan alleen deze klassieker. Ook de demoversie is bijzonder om te horen, omdat duidelijk wordt hoe weinig er eigenlijk nodig was om van dit nummer iets speciaals te maken.

Part One krijgt van mij een 7. Dit is een van de rustigere nummers en vormt een mooi rustpunt. Het mist misschien de directe impact van de grootste hoogtepunten, maar past uitstekend binnen de sfeer van het album. Dat geldt ook voor de demo en de liveversie, die allebei een iets rauwer karakter hebben zonder de kwaliteit te verliezen.

Met The Great Salt Lake bereikt het album opnieuw een hoog niveau. Mijn waardering van 8 is vooral te danken aan de prachtige opbouw. Het nummer groeit langzaam uit tot een indrukwekkend geheel zonder overdreven bombastisch te worden. Juist die gecontroleerde manier van opbouwen maakt veel indruk.

Ook Weed Party verrast positief. Hoewel dit nummer minder vaak wordt genoemd dan The Funeral of The Great Salt Lake, waardeer ik het met een 8. Het heeft een ontspannen karakter en laat opnieuw horen hoe goed Band of Horses sfeer kan creëren zonder ingewikkelde arrangementen.

I Go to the Barn Because I Like The krijgt een 7. Dit is opnieuw een nummer dat vooral werkt binnen het geheel van het album. De melodie is prettig en de rustige opbouw past goed bij de rest van de plaat. In de live-uitvoering, waarin het overloopt in Monsters, komt de energie van de band nog iets sterker naar voren.

Monsters behoort met een 8 eveneens tot mijn favorieten. Het nummer heeft een mooie balans tussen kwetsbaarheid en kracht. De zang klinkt oprecht en de instrumenten ondersteunen de sfeer zonder te overheersen. Ook live blijft dit nummer uitstekend overeind.

Het album sluit af met St. Augustine, dat eveneens een 8 verdient. Dit is een rustige en sfeervolle afsluiter die de luisteraar met een prettig gevoel achterlaat. De melodie blijft lang hangen en vormt een passend einde van het oorspronkelijke album.

De extra nummers op de jubileumeditie zijn meer dan zomaar bonusmateriaal. (Biding Time Is a) Boat to Row, Part Two en Coal Mine krijgen van mij allemaal een 8. Ze laten horen dat Band of Horses in de beginjaren veel meer sterk materiaal had dan uiteindelijk op het debuut terechtkwam. Vooral Coal Mine had zonder moeite op het oorspronkelijke album kunnen passen.

The End's Not Near krijgt een 7. Het is een degelijk nummer dat goed aansluit bij de rest van het materiaal. Alleen Worry Song blijft met een 6 iets achter. Het is zeker geen slecht nummer, maar mist voor mijn gevoel de melodische kracht van de overige bonusnummers.

De demo's vormen een interessante aanvulling. Ze klinken eenvoudiger en minder afgewerkt, maar juist daardoor hoor ik hoe sterk de composities van zichzelf al zijn. De live-opnamen uit The Crocodile voegen daar nog extra spontaniteit aan toe. Vooral Showdown krijgt van mij een mooie 8, terwijl ook de live-uitvoering van I Go to the Barn Because I Like The / Monsters veel energie uitstraalt.

Wat deze jubileumuitgave uiteindelijk zo aantrekkelijk maakt, is dat ze twee functies heeft. Voor nieuwe luisteraars is het de meest complete kennismaking met een van de mooiste indie-rockdebuten van de jaren 2000. Voor bestaande fans is het een waardevolle verzameling van alles wat de beginperiode van Band of Horses zo bijzonder maakte. De remaster klinkt helder zonder de warme sfeer aan te tasten, terwijl de bonusdisc laat zien hoeveel talent de band vanaf het eerste moment bezat.

Alles bij elkaar vind ik Everything All the Time (20th Anniversary Edition) een album dat de tand des tijds moeiteloos heeft doorstaan. De muziek is eerlijk, sfeervol en tijdloos. Niet ieder nummer bereikt hetzelfde hoge niveau, maar er staan nauwelijks echte missers op de plaat. De combinatie van sterke melodieën, emotionele zang en een natuurlijke productie zorgt ervoor dat ik dit album graag opnieuw opzet. De jubileumeditie maakt het geheel alleen maar completer en bevestigt dat Band of Horses met dit debuut een blijvende indruk heeft achtergelaten in de wereld van de indie-rock.