De Britse band Electric Light Orchestra, meestal afgekort tot ELO, behoort tot de meest succesvolle en invloedrijke rockgroepen van de jaren zeventig en begin jaren tachtig. De groep werd in 1970 opgericht in Birmingham door Jeff Lynne, Roy Wood en Bev Bevan. Hun doel was bijzonder voor die tijd: rockmuziek combineren met klassieke muziek. Waar veel rockbands vooral gebruikmaakten van gitaren, bas en drums, voegde ELO ook strijkers, cello's, violen en later veel synthesizers toe. Hierdoor ontstond een herkenbaar en rijk geluid dat wereldwijd miljoenen luisteraars aansprak.

De oorsprong van ELO ligt bij de band The Move. Lynne, Wood en Bevan wilden verder gaan dan gewone rock en experimenteerden met orkestrale arrangementen. De eerste albums waren nog vrij progressief en experimenteel. Na het vertrek van Roy Wood in 1972 nam Jeff Lynne de volledige artistieke leiding over. Vanaf dat moment schreef hij vrijwel alle nummers, verzorgde hij de productie en bepaalde hij grotendeels de muzikale richting van de band. Daardoor kreeg ELO steeds meer een eigen identiteit.

In de tweede helft van de jaren zeventig groeide ELO uit tot een van de grootste bands ter wereld. Albums als A New World Record, Out of the Blue, Discovery en Time verkochten miljoenen exemplaren. Vooral Out of the Blue uit 1977 geldt als een hoogtepunt. Op dit dubbelalbum staan klassiekers als Mr. Blue Sky, Turn to Stone en Sweet Talkin' Woman. Het album laat goed horen hoe ELO rock, pop, disco en klassieke invloeden samenbracht.

De band scoorde gedurende de jaren zeventig en tachtig een lange reeks internationale hits. Bekende nummers zijn onder meer Evil Woman, Livin' Thing, Telephone Line, Don't Bring Me Down, Shine a Little Love, Last Train to London en Hold On Tight. Veel van deze nummers worden nog steeds regelmatig gedraaid op radiozenders en streamingdiensten.

Een belangrijk onderdeel van het succes was het perfectionisme van Jeff Lynne. Hij besteedde veel aandacht aan zangharmonieën, orkestpartijen en studiotechniek. Daarbij liet hij zich sterk inspireren door The Beatles. Veel muziekliefhebbers horen overeenkomsten in de melodieën, meerstemmige zang en warme productiestijl. Later werkte Lynne zelfs samen met voormalige Beatles, waaronder George Harrison, Paul McCartney en Ringo Starr. Ook produceerde hij albums van bekende artiesten zoals Tom Petty en Roy Orbison.

Naast Lynne waren ook toetsenist Richard Tandy, bassist Kelly Groucutt en violist Mik Kaminski belangrijke gezichten van de groep. Vooral Richard Tandy drukte met zijn piano's, synthesizers en Mellotron een groot stempel op het typische ELO-geluid.

Na het album Balance of Power uit 1986 stopte de band. Jeff Lynne richtte zich daarna vooral op produceren en andere muzikale projecten. In 2014 bracht hij ELO terug onder de naam Jeff Lynne's ELO. De nieuwe bezetting speelde succesvolle concerten over de hele wereld en bracht ook nieuwe studioalbums uit, waaronder Alone in the Universe en From Out of Nowhere.

In 2017 werd Electric Light Orchestra opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Dat wordt gezien als een erkenning van de grote invloed die de band heeft gehad op de pop- en rockmuziek. ELO verkocht wereldwijd meer dan vijftig miljoen albums en inspireerde talloze artiesten met de combinatie van symfonische arrangementen, sterke melodieën en moderne popmuziek. Tot op de dag van vandaag geldt de groep als een van de meest originele en succesvolle Britse bands uit de rockgeschiedenis

Albums