Astrobite
Astrobrite is een Amerikaanse shoegaze- en noisepopformatie die vooral bekendstaat als het project van muzikant Scott Cortez. De groep ontstond begin jaren negentig en groeide uit tot een cultnaam binnen de internationale shoegazescene. Hoewel Astrobrite nooit een grote commerciële doorbraak beleefde, heeft de band veel invloed gehad op liefhebbers van dromerige gitaren, vervormde klanken en experimentele muziek.
Astrobrite begon rond 1993 als een soloproject van Scott Cortez. Hij was al actief in andere projecten, waaronder lovesliescrushing, en gebruikte Astrobrite om zijn eigen ideeën verder uit te werken. Aanvankelijk nam hij de muziek thuis op met eenvoudige apparatuur. Later groeide het project uit tot een echte band waarmee ook live werd opgetreden. Na een eerste actieve periode tussen 1993 en 1997 volgde een pauze, waarna Astrobrite vanaf 2001 opnieuw actief werd.
De muziek van Astrobrite wordt meestal omschreven als shoegaze, noisepop en dream pop. Kenmerkend zijn de dikke lagen vervormde gitaren, veel galm en een geluid dat tegelijk hard en melodieus klinkt. Scott Cortez omschreef zijn benadering ooit als een soort slaapliedje boven het geluid van een straalmotor. Dat beeld past goed bij de muziek: zachte melodieën worden vaak gecombineerd met een muur van geluid.
Invloeden komen uit verschillende richtingen. Cortez heeft onder meer verwezen naar Brian Eno, Cocteau Twins en klassieke componisten zoals Ludwig van Beethoven en Arvo Pärt. Ook de invloed van de beroemde shoegazeband My Bloody Valentine is duidelijk hoorbaar in het geluid van Astrobrite.
Het eerste volledige album, Crush, verscheen in 2001. Veel fans beschouwen dit nog steeds als een van de belangrijkste shoegazealbums van de jaren 2000. Het album bevat materiaal dat al in de jaren negentig was geschreven en opgenomen. Daarna volgden albums als Supercrush (2002), Pinkshinyultrablast (2004), Whitenoise Superstar (2007), All the Stars Will Fall (2012) en Deluxer (2015).
Een bijzonder aspect van Astrobrite is de sterke band met Japan. In 2001 reisde Scott Cortez naar Japan voor een shoegazefestival. Daardoor ontstonden contacten met Japanse muzikanten en labels. Verschillende Japanse artiesten werkten later mee aan Astrobrite-opnames, en meerdere albums verschenen via Japanse platenmaatschappijen. Hierdoor kreeg Astrobrite in Japan zelfs een grotere aanhang dan in veel delen van de Verenigde Staten.
Door de jaren heen werkte Astrobrite samen met muzikanten uit andere bekende undergroundbands. Leden van groepen als Mahogany, Majesty Crush, Airiel en Coaltar of the Deepers maakten op verschillende momenten deel uit van het project. Daardoor veranderde de bezetting regelmatig, terwijl Scott Cortez altijd de creatieve kern bleef.
Na 2010 begon Astrobrite weer vaker live op te treden. De groep verscheen op gespecialiseerde shoegazefestivals in de Verenigde Staten en bleef nieuw publiek trekken. In 2024 trad Astrobrite zelfs op tijdens het door de band Nothing georganiseerde Slide Away Festival, een teken dat de invloed van de groep binnen de moderne shoegazescene nog steeds groot is.
Astrobrite wordt tegenwoordig gezien als een van de meest gerespecteerde cultbands binnen de Amerikaanse shoegaze. De groep combineert dromerige schoonheid met extreme geluidsmuren en heeft daarmee een eigen plaats veroverd naast andere invloedrijke namen uit het genre. Voor liefhebbers van sfeervolle, gelaagde gitaarmuziek is Astrobrite een naam die nog altijd veel waardering oproept.