Met Dawn Of The Freak levert The Haunted Youth een debuutalbum af dat voor mij vooral draait om sfeer en emotie. Vanaf het begin hoor ik dat Joachim Liebens en zijn band sterk beïnvloed zijn door shoegaze, dreampop en melancholische indierock, maar tegelijk probeert de groep daar een moderne draai aan te geven. Het resultaat is een plaat die dromerig, donker en soms behoorlijk zwaarmoedig klinkt, maar toch toegankelijk blijft door de melodieën en warme productie.

De korte opener “Dawn Of The Freak” krijgt van mij een 6. Het nummer zet meteen de sfeer neer met zwevende geluiden en een mysterieuze ondertoon, maar voelt meer als een intro dan als een volledig nummer. Toch werkt het goed om mij langzaam het album binnen te trekken. Daarna volgt meteen “Teen Rebel”, en daar merk ik waarom The Haunted Youth zo snel populair wordt. Ik geef dit nummer een 8. Het heeft een sterke melodie, een fijne opbouw en precies genoeg energie om op te vallen tussen de meer dromerige tracks. Het nummer klinkt melancholisch, maar tegelijk ook verslavend. Ik begrijp goed waarom dit de doorbraaksingle van de band is geworden.

“Stranger” krijgt van mij ook een 8. Hier hoor ik mooi hoe de band spanning opbouwt zonder echt explosief te worden. De gitaren zweven door elkaar heen terwijl Joachim Liebens op een bijna afstandelijke manier zingt. Dat past goed bij de sfeer van het album. Ik merk dat de muziek soms koud en eenzaam klinkt, maar tegelijk ook iets troostends heeft. Dat dubbele gevoel maakt de plaat interessant.

Met “Gone” blijft het niveau hoog. Ook dit nummer krijgt een 8 van mij. Vooral de langzame opbouw werkt erg sterk. Ik hoor hier duidelijk invloeden uit shoegaze en postpunk, maar de melodieën blijven centraal staan. Dat vind ik een van de sterkste punten van The Haunted Youth. De band maakt muziek die sfeervol en dromerig klinkt zonder te zweverig te worden. “Gone” groeit tijdens het luisteren steeds verder uit tot een van de sterkere momenten van het album.

Ook “Shadows” krijgt van mij een 8. Dit nummer voelt hypnotiserend aan door de herhaling en de dromerige gitaren. Ik merk dat de band erg goed is in het creëren van een bepaalde stemming. Soms lijken de nummers qua tempo en sfeer wel wat op elkaar, maar de sterke productie zorgt ervoor dat ik geboeid blijf luisteren. Dat geldt ook voor “Broken”, opnieuw goed voor een 8. Hier werkt vooral de emotionele sfeer erg goed. Het nummer klinkt kwetsbaar en oprecht zonder overdreven dramatisch te worden.

“I Feel Like Shit And I Wanna Die” heeft misschien de meest opvallende titel van het album, maar ik vind het nummer zelf ook sterk genoeg voor een 8. De band laat hier horen dat ze niet bang zijn om zware gevoelens centraal te zetten. Sommige luisteraars zullen dat misschien te somber vinden, maar ik heb juist het gevoel dat Joachim Liebens eerlijk probeert te zijn over onzekerheid en mentale problemen. Daardoor voelt het nummer oprecht aan. Muzikaal blijft de balans tussen melancholie en melodie hier mooi overeind.

“House Arrest” krijgt van mij een 7. Het nummer past goed binnen het geheel van de plaat, maar mist net iets van de spanning die de sterkere tracks wel hebben. Toch blijf ik genieten van de sfeer en het mooie gitaarwerk. “Coming Home” krijgt eveneens een 7. Dat nummer klinkt iets warmer en toegankelijker dan sommige andere tracks. Ik vind het prettig dat het album hier even wat luchtiger aanvoelt zonder de melancholische sfeer kwijt te raken.

De afsluiter “Fist In My Pocket” krijgt van mij een 6. Het nummer klinkt kleiner en soberder dan de rest van het album. Ik waardeer wel dat de band kiest voor een rustig einde, maar persoonlijk blijft het nummer minder hangen dan de sterkere tracks op de plaat. Toch werkt het als afsluiting best goed omdat het album daardoor langzaam uitdooft in plaats van groots te eindigen.

Wat ik sterk vind aan Dawn Of The Freak is dat het album een duidelijke identiteit heeft. The Haunted Youth kiest vol overtuiging voor melancholische dreampop en shoegaze en houdt die sfeer bijna de hele plaat vast. Daardoor voelt het album als één geheel. Soms zorgt dat wel voor een gebrek aan variatie. Midden op de plaat merk ik af en toe dat sommige nummers qua tempo en emotie dicht bij elkaar liggen. Toch stoort mij dat minder omdat de productie erg sterk is en de melodieën mooi blijven hangen.

Ik begrijp goed waarom veel luisteraars en recensenten enthousiast reageren op dit debuut. The Haunted Youth klinkt nog niet volledig origineel en de invloeden van oudere shoegaze- en indiebands zijn duidelijk hoorbaar, maar de band weet die inspiratie wel om te zetten in een modern en emotioneel geluid. Voor mij is Dawn Of The Freak daarom een geslaagd debuutalbum geworden: sfeervol, eerlijk en vol melancholische schoonheid, met meerdere nummers die nog lang blijven nazinderen.

WAARDERING: 7,4