Madonna is het tweede album van ...And You Will Know Us by the Trail of Dead en vormt een belangrijk moment in de ontwikkeling van de band. Waar het debuut al liet horen dat de groep veel talent had, klinkt op Madonna een band die steeds beter weet wat ze wil. De muziek is een mix van post-hardcore, alternatieve rock, noise rock en indie, waarbij harde uitbarstingen worden afgewisseld met rustige en melodieuze momenten. Dat contrast maakt het album spannend en zorgt ervoor dat het, ondanks de ruwe productie, ook na vele luisterbeurten interessant blijft.

De plaat begint met het korte instrumentale And You Will Know Them.... Met een waardering van 6 is dit vooral een sfeervolle introductie. Het nummer zet de toon voor wat gaat komen, maar blijft vooral een opwarmertje. Daarna volgt direct Mistakes & Regrets, dat met een 9 meteen laat horen waar de kracht van de band ligt. De gitaren klinken fel, de drums zijn energiek en de zang zit vol emotie. Toch is het nummer meer dan alleen lawaai. Onder de ruwe buitenkant schuilt een sterke melodie en een slimme opbouw. Niet voor niets wordt dit door veel fans en recensenten gezien als een van de bekendste nummers van het album.

Ook Totally Natural verdient met een 8 zijn hoge waardering. Het nummer combineert agressie met melodie op een manier die heel typerend is voor Trail of Dead. De muziek voelt levendig en onvoorspelbaar, terwijl de band steeds opnieuw spanning opbouwt voordat alles weer losbarst. Juist die afwisseling maakt het nummer zo aantrekkelijk. Het laat bovendien horen hoe groot de muzikale groei van de band in korte tijd is geweest.

Met Blight Takes All (7) blijft het niveau hoog. Het nummer klinkt iets donkerder, maar bevat opnieuw mooie melodieën tussen de stevige gitaren. De band bewijst hier dat harde muziek niet ten koste hoeft te gaan van sfeer. Vervolgens zorgt Clair de Lune (7) voor een verrassend rustpunt. Dit korte pianostuk is geïnspireerd door het bekende werk van Claude Debussy en laat een heel andere kant van de band horen. Het vormt een mooi moment van bezinning voordat de muziek opnieuw aan kracht wint.

Flood of Red (7) brengt vervolgens de energie weer terug. De gitaren klinken fel en de ritmes zijn stevig, maar de melodieën blijven goed overeind. De band weet opnieuw een balans te vinden tussen chaos en controle. Dat is een van de grootste kwaliteiten van het hele album. Vrijwel elk nummer lijkt op het eerste gehoor rommelig, maar blijkt bij aandachtig luisteren zorgvuldig opgebouwd.

Children of the Hydra's Teeth krijgt met een 6 een iets lagere waardering. Het nummer bevat nog steeds de bekende energie, maar blijft minder hangen dan de sterkste songs op de plaat. Toch past het goed binnen het geheel en zorgt het voor een logische overgang naar het volgende hoogtepunt.

Dat hoogtepunt is Mark David Chapman, dat een 8 krijgt. Dit nummer valt direct op doordat bassist Neil Busch de zang verzorgt. De sfeer is donkerder en bedachtzamer dan op veel andere nummers. De muziek bouwt rustig op en krijgt daardoor extra impact. Veel luisteraars zien dit als een van de meest interessante composities van het album, juist omdat de band hier laat horen dat ze ook zonder voortdurende explosies kan overtuigen.

Up from Redemption krijgt met een 5 de laagste beoordeling van het album. Het nummer is zeker niet slecht, maar mist net iets van de spanning en originaliteit die de sterkere nummers wel bezitten. Daardoor voelt het als een klein rustmoment voordat de band opnieuw overtuigt.

Met Aged Dolls (8) begint namelijk een bijzonder sterke slotfase. Het nummer heeft een melancholische sfeer en laat opnieuw horen hoe goed de band melodie en emotie weet te combineren. De muziek klinkt minder gehaast en krijgt daardoor extra diepgang. Ook The Day the Air Turned Blue (5) vormt een rustige overgang. Hoewel het een belangrijke rol speelt binnen de opbouw van het album, blijft het als los nummer minder indrukwekkend.

De absolute bekroning van Madonna is zonder twijfel A Perfect Teenhood. Met een waardering van 9 is dit terecht het hoogtepunt van de plaat. Vrijwel alles wat Trail of Dead bijzonder maakt komt hier samen. Het nummer begint relatief rustig, bouwt langzaam spanning op en eindigt in een indrukwekkende explosie van gitaren, drums en emotie. De lange climax voelt als de ontlading van alles wat daarvoor is opgebouwd. Niet voor niets wordt dit door veel liefhebbers beschouwd als een van de beste nummers uit de hele carrière van de band.

Na zo'n intense afsluiting volgt nog Sigh Your Children, dat met een 7 een waardige epiloog vormt. Het nummer laat de luisteraar langzaam tot rust komen en sluit het album op een passende manier af. Daarmee eindigt een plaat die voortdurend laveert tussen hard en zacht, tussen chaos en melodie.

Wat Madonna zo sterk maakt, is dat de band nergens kiest voor de veilige weg. De nummers volgen zelden een standaardstructuur en de muziek verandert voortdurend van tempo en sfeer. Dat vraagt soms wat geduld van de luisteraar. Dit is geen album dat na één luisterbeurt al zijn geheimen prijsgeeft. Juist doordat er zoveel details in de composities verstopt zitten, groeit de waardering vaak naarmate je de plaat vaker hoort.

Recensenten van onder meer Sputnikmusic en veel gebruikers van muzieksites prijzen vooral de enorme energie, de emotionele eerlijkheid en de gedurfde combinatie van verschillende muziekstijlen. De ruwe productie wordt door sommigen als een klein minpunt gezien, maar veel luisteraars vinden juist dat dit perfect past bij de ongepolijste uitstraling van de band. De muziek klinkt oprecht en intens, zonder gemaakt of overdreven te worden.

Hoewel latere albums van Trail of Dead vaak meer bekendheid kregen, blijft Madonna voor veel fans een van de belangrijkste platen uit het oeuvre van de band. Hier ontstaat het karakteristieke geluid waarmee de groep later veel lof zou oogsten. De combinatie van stevige post-hardcore, alternatieve rock, melodieuze passages en experimentele ideeën zorgt voor een album dat ook ruim twintig jaar na verschijnen nog fris en krachtig klinkt.

Met een gemiddelde waardering van ongeveer 7,8 over alle nummers behalve de intermezzo's is Madonna een sterk en avontuurlijk album. De hoogtepunten, zoals Mistakes & Regrets, Totally Natural, Mark David Chapman, Aged Dolls en vooral A Perfect Teenhood, tillen de plaat naar een hoog niveau. De paar minder sterke nummers doen daar weinig aan af, omdat ze vooral bijdragen aan de afwisseling en de opbouw van het geheel. Madonna is daarmee een album dat beloond wordt wanneer je de tijd neemt om het echt te leren kennen: intens, emotioneel, verrassend en een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de alternatieve rock.

WAARDERING: 7.8