Als ik kijk naar de carrière van Patti Smith, zie ik iemand die veel meer is dan alleen een zangeres. Ze is eigenlijk een combinatie van dichter, muzikant, schrijver en kunstenaar. Ze werd geboren op 30 december 1946 in Chicago, maar groeide vooral op in New Jersey in een vrij eenvoudig gezin. Haar moeder had een muzikale achtergrond en haar vader werkte in een fabriek, wat haar vroege leven vrij nuchter maakte.

Wat mij opvalt is dat haar interesse in kunst al vroeg begon. Ze hield van poëzie en werd sterk beïnvloed door schrijvers en kunstenaars. Uiteindelijk vertrok ze in de jaren zestig naar New York, waar ze midden in een creatieve scene terechtkwam. Daar werkte ze eerst in een boekwinkel en leerde ze belangrijke mensen kennen, zoals fotograaf Robert Mapplethorpe, die een grote rol speelde in haar leven en werk.

Haar echte doorbraak kwam in de jaren zeventig. In 1975 bracht ze haar debuutalbum Horses uit. Dat album wordt nog steeds gezien als een van de belangrijkste platen uit de begindagen van punk. Wat ik interessant vind, is dat ze niet zomaar rockmuziek maakte, maar poëzie en muziek samenbracht. Dat gaf haar een heel eigen stijl, die anders was dan de meeste artiesten in die tijd.

Ze wordt vaak de “godmother of punk” genoemd, en dat is niet voor niets. Ze gaf een intellectuele en artistieke draai aan punkmuziek, iets wat toen vrij nieuw was. Vooral voor vrouwelijke artiesten was ze een belangrijk voorbeeld, omdat ze haar eigen weg ging en zich weinig aantrok van verwachtingen.

Een van haar bekendste nummers is Because the Night, dat ze samen schreef met Bruce Springsteen. Dat nummer werd een grote hit en maakte haar ook bij een breder publiek bekend.

Wat ik ook bijzonder vind, is dat ze zich niet alleen op muziek richtte. Ze schreef meerdere boeken, waaronder Just Kids, waarin ze haar relatie met Mapplethorpe beschrijft. Dat boek kreeg zelfs een belangrijke literaire prijs, wat laat zien dat ze ook als schrijver serieus wordt genomen.

In haar carrière heeft ze periodes gehad waarin ze minder actief was in de muziek. Eind jaren zeventig trok ze zich bijvoorbeeld terug uit de spotlights om zich meer op haar gezin te richten. Later keerde ze weer terug en bleef ze optreden en nieuwe muziek maken.

Naast haar werk als artiest is ze ook bekend als activist. Ze spreekt zich uit over onderwerpen zoals klimaatverandering en politiek. Dat past wel bij haar imago: iemand die kunst en maatschappelijke betrokkenheid combineert.

Door de jaren heen heeft ze veel prijzen en erkenning gekregen. Ze werd opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame en kreeg onderscheidingen voor zowel haar muziek als haar boeken. Ook in recente jaren blijft ze relevant, bijvoorbeeld door het winnen van grote internationale prijzen en door nog steeds op te treden.

Als ik alles bij elkaar neem, zie ik Patti Smith als een artiest die zich nooit in één hokje laat stoppen. Ze beweegt tussen muziek, literatuur en kunst, en heeft daarmee een enorme invloed gehad op meerdere generaties. Wat haar vooral bijzonder maakt, vind ik haar combinatie van rauwe energie en poëtische diepgang. Daardoor blijft ze, zelfs na tientallen jaren, een belangrijk en inspirerend figuur in de muziekwereld.

Albums: