Agalloch
Agalloch is een Amerikaanse metalband uit Portland. De groep werd in 1995 opgericht door zanger en gitarist John Haughm. Vanaf het begin wilde de band geen gewone metal maken. De muzikanten combineerden verschillende stijlen, zoals black metal, doom metal, folk, post-rock, neofolk en ambient. Daardoor ontstond een heel eigen geluid dat moeilijk met andere bands te vergelijken is.
De naam Agalloch is afgeleid van een aromatische houtsoort die al eeuwenlang wordt gebruikt voor wierook en parfum. Die naam past goed bij de mysterieuze en natuurlijke sfeer die in de muziek van de band centraal staat. Bossen, mist, bergen, herfst, melancholie en oude legendes komen vaak terug in de teksten en de albumhoezen. Ook instrumentale stukken met akoestische gitaren, natuurgeluiden en rustige passages zijn een belangrijk onderdeel van hun muziek.
Na enkele demo's verscheen in 1999 het debuutalbum Pale Folklore. Dit album kreeg veel positieve reacties omdat het zware metal combineerde met rustige folkmuziek en sfeervolle intermezzo's. In 2002 volgde The Mantle, dat door veel fans en recensenten nog altijd wordt gezien als het meesterwerk van de band. Op dit album zijn de lange, langzaam opgebouwde nummers, de akoestische gitaren en de melancholische sfeer perfect in balans. Het album groeide uit tot een klassieker binnen de atmosferische metal.
Daarna bracht Agalloch nog drie studioalbums uit: Ashes Against the Grain (2006), Marrow of the Spirit (2010) en The Serpent & the Sphere (2014). Op elk album bleef de band experimenteren. Soms lag de nadruk meer op stevige black metal, terwijl andere nummers juist veel post-rock, ambient of folk bevatten. Ondanks die veranderingen bleef de herkenbare, dromerige sfeer altijd aanwezig. Naast de studioalbums verschenen ook meerdere EP's, demo's en een live-uitgave.
De bekendste bezetting bestond uit John Haughm, gitarist en toetsenist Don Anderson, bassist Jason William Walton en drummer Aesop Dekker. Hoewel de band wereldwijd veel respect kreeg, trad Agalloch jarenlang nauwelijks live op. De groep begon zelfs als een studioproject en gaf pas in 2003 zijn eerste concert. Daardoor bleef de muziek lang iets bijzonders voor liefhebbers van atmosferische metal.
In 2016 kwam er een einde aan de band. De leden kregen verschillende ideeën over de toekomst en over hoeveel tijd zij aan Agalloch wilden besteden. Uiteindelijk besloten zij uit elkaar te gaan. De breuk kwam voor veel fans onverwacht, omdat de band juist een zeer trouwe aanhang had opgebouwd. Na het uiteenvallen begonnen de muzikanten aan andere projecten, maar de invloed van Agalloch bleef groot. Veel moderne atmosferische blackmetal- en post-metalbands noemen Agalloch als inspiratiebron.
Tot verrassing van veel fans keerde Agalloch in 2023 terug. De klassieke kern met John Haughm, Don Anderson en Jason Walton werd opnieuw samengebracht, aangevuld met drummer Hunter Ginn. Sindsdien speelt de band weer concerten, waardoor een nieuwe generatie de muziek ook live kan beleven.
Agalloch wordt tegenwoordig beschouwd als een van de belangrijkste Amerikaanse metalbands van de eenentwintigste eeuw. De groep bewees dat zware metal uitstekend kan samengaan met folk, post-rock en sfeervolle muziek. Juist die combinatie van kracht, rust en emotie heeft ervoor gezorgd dat albums als The Mantle en Ashes Against the Grain nog altijd hoog worden gewaardeerd door liefhebbers van avontuurlijke en atmosferische metal.